DMSO (Dimetylosulfotlenek) - Stosowanie - Praktyczne Porady

Dodał: Kamil Kiryluk Kategoria: Aktualności Data: poniedziałek, październik 28, 2019 Komentarz: 0 Odwiedziny: 234

DMSO (Dimetylosulfotlenek) - Stosowanie - Praktyczne Porady

DMSO (Dimetylosulfotlenek) - Stosowanie - Praktyczne Porady

Czym jest DMSO?

DMSO jest organicznym związkiem siarki z grupy sulfotlenków.
Pełna nazwa związku to dimetylosulfotlenek lub sulfotlenek dimetylu.
Występuje w postaci bezbarwnego, bezwonnego, klarownego płynu, o delikatnie oleistej konsystencji.
Pozyskiwany z miazgi drzewnej lub wytwarzany syntetycznie.

DMSO jako środek wykorzystywany do celów medycznych i laboratoryjnych

1. Jest doskonałym rozpuszczalnikiem substancji polarnych i niepolarnych i w tym zakresie nie ma sobie równych.

2. W laboratoriach stosowany jest jak odczynnik analityczny lub chemiczny w celu przyspieszenia niektórych reakcji chemicznych.

3. Stosowany bezpośrednio na skórę wraz z preparatami leczniczymi, umożliwia przenikanie substancji aktywnych w głąb ciała.

4. Potęguje działanie antybiotyków, leków przeciwgrzybiczych i przeciwwirusowych, dlatego znalazł zastosowanie w leczeniu miejscowym infekcji grzybiczych, jako nośnik itrakonazolu (leku przeciwgrzybiczego).

5. Używany w transplantologii, jako środek chroniący organy przeznaczone do przeszczepu.

6. W laboratoriach znalazł swoje zastosowanie do zabezpieczania materiału genetycznego, czerwonych krwinek itp próbek przed zamarzaniem.

7. Działa ochronnie na komórki poddawane promieniowaniu Rentgenowskiemu (RTG).

8. DMSO stał się zatwierdzonym lekiem na receptę w terapii śródmiąższowego zapalenia pęcherza.

9. W chemioterapii w wyniku wynaczynienia leku, w celu jego neutralizacji oraz zapobieżenia uszkodzeniom i owrzodzeniom skóry oraz okolicznych tkanek.

Fakty historyczne

DMSO po raz pierwszy zostało opisane w Niemczech w XIX w. jako produkt uboczny, powstały w wyniku poszukiwań tańszej metody pozyskiwania papieru.
W 1959 roku jego krioprotekcyjne właściwości zostały wykorzystane do celów medycznych, używany jakoś środek chroniący czerwone krwinki i tkanki przed zamarzaniem.

Bardziej wnikliwe badania nad DMSO zostały przeprowadzone w 1964 roku przez doktora Stanleya W. Jacoba i chemika Roberta J. Hershlera, które pokazały, że ta imponująca substancja może mieć jeszcze więcej klinicznych zastosowań.

Syntetyczna forma dimetylosulfotlenku powstała w 1988 r. w Kazaniu nad Wołgą w wyniku prac rosyjskiego naukowca Aleksandra Zaitseva.

Mechanizm działania dimetylosulfotlenku (DMSO)

Dobry rozpuszczalnik i katalizator leczniczego działania preparatów.
Naturalna bariera ochronna skóry utrudnia wchłanianie wielu substancji w tym leków i preparatów przeciwbólowych.
DMSO stwarza możliwość dyfuzji tych substancji przez warstwę rogową naskórka dzięki chwilowemu zakłóceniu bariery fizjologicznej skóry.
Prawdopodobnie dzieję się tak na skutek interakcji DMSO z tłuszczami, występującymi pomiędzy komórkami skóry.
Dimetylosulfotlenek powoduje również miejscowy wzrost stężenia zaaplikowanej substancji czynnej.
Dzięki tym właściwościom znalazł zastosowanie w leczeniu trudno gojących się ran i odleżyn.
Przy okazji łagodzi ból, zmniejsza zaczerwienienie, przyspiesza gojenie owrzodzeń i zmniejsza obrzęk.

Właściwości DMSO o których warto wiedzieć

Działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe.
Naskórne podanie DMSO ma działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe.
Według Klemma, może być to spowodowane czasową blokadą przewodzenia nerwowego, co działa hamująco na miejscowe i obwodowe reakcje zapalne.
Sams wykazał to w swoich badaniach na wyizolowanym nerwie kulszowym żaby.
Tym sposobem można wyjaśnić skuteczność działania DMSO w pewnych stanach bólowych mięśni i stawów.
Ze względu na właściwości przeciwzapalne i przeciwbólowe stosowany jest powszechnie w chorobie zwyrodnieniowej stawów (RZS).
DMSO powoduje również wzrost ilości komórek tucznych wydzielających heparynę w tkance łącznej, co przyspiesza granulację i może skutkować wyciszeniem toczącego się stanu zapalnego.

Delikatne działanie przeciw zakrzepowe – pierwsza pomoc przy udarach.
Wzmożone miejscowe wydzielanie heparyny poprzez nagromadzone komórki tuczne przedłuża czas krzepnięcia krwi.
Miejscowe podanie DMSO w przypadku udaru lub zatoru może zapobiegać powstawaniu nieodwracalnych zmian wynikających z niedotlenienia mózgu.
Rozpuszcza on nowo powstałe skrzepy, wygasza stan zapalny i przyspiesza regenerację.

Właściwości stymulujące układ odpornościowy organizmu.
DMSO miejscowo zwiększa liczebność komórek tucznych w tkance łącznej.
Mastocyty działają pobudzająco na reakcje obronne organizmu.
Stanowią one element układu immunologicznego i biorą udział walce z pasożytami, bakteriami i innymi drobnoustrojami.
Takie działanie zapobiega rozwojowi przewlekłych stanów zapalnych, wynikających z nieodpowiedniej odpowiedzi immunologicznej.

Wykazano, że DMSO znacznie lepiej radzi sobie z łagodzeniem ostrych stanów zapalnych niż przewlekłych stanów pourazowych.

Wsparcie w leczeniu nowotworów.
Przykładem zastosowania DMSO w dermatologii i onkologii jest rak podstawnokomórkowy skóry.
W tym przypadku DMSO stosuje się do wspomagania terapii fotodynamicznej przy użyciu promieniowania UV, jako rozpuszczalnik i nośnik substancji przeciwnowotworowej.
Badania wykazały, że po 72 miesiącach leczenia kombinowanego 81 proc. chorych zostało wyleczonych z korzystnymi wynikami kosmetycznymi.
Daje to nadzieje na nie-inwazyjne leczenie tego typu nowotworów.
Inne badania przeprowadzone w tym kierunku także przyniosły obiecujące rezultaty.

Efektywne oczyszczanie organizmu.
DMSO działa moczopędnie. W badaniach przeprowadzonych na psach stwierdzono dwukrotnie większą ilość oddawanego moczu, a u szczurów po podaniu doustnym 1 mg/100 g masy ciała, objętość moczu była 26-krotnie wyższa, niż w grupie kontrolnej.
To może mieć swoje zastosowanie we wspomaganiu kuracji oczyszczających.
Zwiększone wydalanie moczu pozwala na usuniecie z organizmu zalegających toksyn i szkodliwych produktów przemiany materii.

Interesujące właściwości przeciwwirusowe.

Odkryto zależności dotyczące wpływu DMSO na parametry namnażania wirusa opryszczki (HPV):

  • hamuje kopiowanie wirusowego DNA,
  • zmniejsza zdolność wirusa do namnażania,
  • zmniejsza produkowanie białek wirusowych.


W swoich badaniach Kunze i wspólnicy wykazali, że obecność DMSO w przypadku arbowirusów, może 16-krotnie nasilić produkcję interferonu przez komórkę, co wiąże się z silnym działaniem przeciwwirusowym.

Działanie przeciwlękowe.
Naukowcy Ramirez i Luza przeprowadzili badania na osobach psychicznie chorych.
Wykazali, że stosowanie DMSO wywołuje skutek przeciwpsychotyczny i przeciwlękowy.
Z tym, że w przeciwieństwie do trankwilizatorów (powszechnie stosowanych leków przeciwlękowych), które powodują głębokie uspokojenie i obniżenie pobudliwości ośrodków obwodowych, działa delikatnie pobudzająco.

Niebezpieczeństwo stosowania DMSO

Wzrost ilości komórek tucznych w danym rejonie może być również przyczyną niepożądanych odczynów alergicznych, a nawet reakcji anafilaktycznych.
W obecności antygenu (czynnika wywołującego reakcję obronną) może dojść do reakcji z przeciwciałami IgE znajdującymi się na powierzchni mastocytów, co powoduje napływ granulocytów i wywołanie reakcji alergicznej.
Taka sytuacja może zdarzyć się kiedy naniesiemy DMSO na skórę, wraz z substancjami, które znajdują się na rekach jak chemikalia, lub czynniki biologiczne.
W związku z tym, ze DMSO znosi barierę ochronną skóry i pozwala wniknąć do wnętrza organizmu niepożądanym substancjom, podczas stosowania wysokich stężeń należy zachować ostrożność i zadbać o czystość skóry.

DMSO jak każda substancja ma pewne działania niepożądane

Podanie na skórę może wywołać:

  • niestrawność,
  • podrażnienia skóry,
  • woń czosnku na skórze,
  • intensywną reakcję alergiczną,
  • ból głowy.


Doustne podanie DMSO może spowodować:

  • zawroty głowy,
  • senność,
  • nudności,
  • wymioty,
  • zaparcia,
  • brak apetytu.


Podanie DMSO w bardzo wysokich stężeniach zarówno doustnie jak i dożylnie, może zakończyć się nawet śmiercią pacjenta!

*Świąd, zaczerwienie, rozgrzanie lub pieczenie skóry bezpośrednio po aplikacji, jest reakcją naturalną, spowodowaną chwilowym zaburzeniem bariery lipidowej skóry. Może być też wywołana nagromadzeniem komórek tucznych i reakcją zapalną na czynniki zewnętrzne wprowadzone pod skórę wraz z preparatem.

Wykorzystywany w weterynarii

DMSO cieszyło się powszechnym zastosowaniem w środowiskach weterynaryjnych.
Używano go z powodzeniem do leczenia stanów artretycznych i zapaleń stawów u koni oraz urazów kości u innych zwierząt.
Zbadano, że DMSO podawany miejscowo na rany pourazowe, pooperacyjne i oparzeniowe skóry u koni, kotów i psów zwiększa granulację i przyspiesza rekonwalescencję.
Ze względu na wysoką skuteczność w porównaniu do uprzednio stosowanych preparatów, używany przy uszkodzeniu dolnych, nieumięśnionych części kończyn u koni.

Istnieją doniesienia jakoby DMSO wykazywało wartość leczniczą u bydła w przypadku ostrego, ropnego i nieropnego zapaleniu wymienia, zanokcicy, kulawizny barkowej, nadwyrężenia stawów, ropnego zapalenia tworzywa kopytowego.
Stosowany u świń w celach zapobieżenia obrzękowi ran po kastracji, u koni przy lumbago, zapaleniu pochewek ścięgnowych, natomiast u psów przy dyskopatii, wyprysku sączącym, pierwotnych kulawiznach oraz ropnym zapaleniu spojówek.

Sposoby i formy stosowania

DMSO stosuje się najczęściej w postaci rozcieńczonej o stężeniu od 70% w dół.
Do rozcieńczania najlepiej użyć wody oczyszczonej dostępnej w aptekach, aby uniknąć wprowadzenia do organizmu zanieczyszczeń znajdujących się w wodzie wodociągowej lub źródlanej.

  • W takiej formie DMSO należy stosować na czystą skórę, wolną od preparatów chemicznych takich jak kremy, olejki, żele.
  • Preparat może być stosowany w formie doustnej, dożylnej, w postaci żelu, a nawet kropli do oczu.
  • DMSO przeznaczony do iniekcji i stosowania dożylnego zapakowany jest w sterylne ampułki i tylko w takiej wersji może być bezpiecznie stosowany, jako dodatek do kroplówek z soli fizjologicznej.
  • W postaci specjalnych maści lub żelu z dodatkiem MSM i ziół o działaniu łagodzącym, przeciwbólowym i przeciwzapalnym.


Dla wzmocnienia efektu należy połączyć DMSO z kapsaicyną.

Dawkowanie

Dawkowanie DMSO ze względu na niechęć środowisk farmaceutycznych do stosowania i rozpowszechniania związku na szeroką skalę, nie jest poparte zadowalającą ilością badań.

  • Większość maści i preparatów do stosowania zewnętrznego w leczeniu zwyrodnień i bólów stawowo-mięśniowych ma stężenie 25%.
  • Żel z DMSO można stosować od 3 do 4 razy w ciągu dnia.
  • Preparaty z DMSO dostępne bez recepty mają stężenie od 10 do 90%.
  • Sprzedawany również w postaci czystej 99,9% dimetylosulfotlenku.

Winowajca nieprzyjemnego zapachu

DMSO w organizmie człowieka może ulec utlenieniu do DMSO2 lub redukcji do dimetylosulfonu (DMS), który jest sprawcą nieprzyjemnego zapachu skóry i wydychanego powietrza (podobnie jak po zjedzeniu dużej ilości czosnku).
DMSO wydalane jest z organizmu głównie wraz z moczem.
Do 3 dni po podaniu zarówno dożylnym jak i doustnym 80% dawki usuwane jest tą drogą.



Bibliografia

Christensen E, Skogvoll E, Viset T, Waroe T, Sundstrom S. Photodynamic therapy with 5-aminolaevulinic acid, dimethylsulfoxide and curettage in basal cell carcinoma: a 6-year clinical and histological follow-up. J Eur Acad Dermatol Venereol. 2009;23(1):58–66.

Souza CS, Felicio LV, Ferreira J, et al. Long-term follow-up of topical 5-aminolaevulinic acid photodynamic therapy diode laser single session for non-melanoma skin cancer. Photodiagnosis Photodyn Ther. 2009;6(3-4):207–213.

Lasher M, Lang R, Kadar I, Raved M. Treatment of diabetic perforating ulcers (mal perforate) with local dimethyl sulfoxide. J Am Geriatric Soc. 1985;33:41–43

Duimel-Peeters, Halfens RJ, Snoeckx LH, et al. A systematic review of the efficacy of topical skin application of dimethyl sulfoxide on wound healing and as an anti-inflammatory drug. Wounds. 2003;15(11):361–370.

Alberts D, Dorr RT. Case report: topical DMSO for mitomycin-C induced skin ulceration. Oncol Nurs Forum. 1991;18(4):693–695

Ludwig CU, Stoll HR, Obrist R, Obrecht JP. Prevention of cytotoxic drug induced skin ulcers with dimethyl sulfoxide (DMSO) and alpha-tocopherole. Eur J Cancer Clin Oncol. 1987;23(3):327–329.

Wagner EK, Aguilar JS, Roy D, et al. Dimethyl sulfoxide blocks herpes simplex virus-1 productive infection in vitro acting at different stages with positive cooperatively. BMC Infectious Diseases. 2002;2(9):1–10.

Goldman L, Igelman JM, Kitzmiller K. Investigative studies with DMSO in dermatology. Ann NY Acad Sci. 1967;141(1):428–436

Dimethyl Sulfoxide History, Chemistry, and Clinical Utility in Dermatology, Caprotti K., Caprotti JA., The Journal of Clinical and Aestetic Dermatology, 2012, SEP ; 5(9): 24-26

Dimethyl Sulfoxide (DMSO) in Trauma and Disease, Jacob SW., de la Torre JC., CRC Press, 2015

Internetowe wydanie Medycyny Praktycznej, Kraków 2017, śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego – leczenie.

DMSO Represses Inflammatory Cytokine Production from Human Blood Cells and Reduces Autoimmune Arthritis Hisse N., Lam V., Ingrid E. Plos One. 2016; 11(3): e0152538.

https://www.dmso.org/articles/information/muir.htm

https://www.jacoblab.com/


Aby sprawdzić naszą ofertę DMSO Kliknij tutaj



Komentarze

Dodaj swój komentarz

TOP